Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013

Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: Παράνομη η κατάσχεση αδρανούς λογαριασμού

Σύμφωνα με τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης, ο πατέρας του προσφεύγοντος διέθετε τραπεζικό λογαριασμό και μετά από αδράνεια αυτού για περισσότερα από είκοσι έτη, ζήτησε την ανάληψη του συνολικού ποσού των καταθέσεων.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), εκδικάζοντας την υπόθεση «Ζολώτας κατά Ελλάδας», καταδίκασε [PDF, Δ.Τύπου] τη χώρα μας για παραβίαση του άρθρου 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), με το οποίο κατοχυρώνεται η προστασία της ιδιοκτησίας. Σύμφωνα με τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης, ο πατέρας του προσφεύγοντος διέθετε τραπεζικό λογαριασμό και μετά από αδράνεια αυτού για περισσότερα από είκοσι έτη, ζήτησε την ανάληψη του συνολικού ποσού των καταθέσεων.

Η Τράπεζα του αρνήθηκε την πρόσβαση στο λογαριασμό του και τον ενημέρωσε ότι λόγω της μακροχρόνιας αδράνειας του λογαριασμού, τα χρήματα είχαν κατασχεθεί υπέρ του κράτους. Ο ίδιος προσέφυγε στην ελληνική Δικαιοσύνη ζητώντας να του επιστραφούν οι καταθέσεις του αλλά τα Δικαστήρια, συμπεριλαμβανομένου και του Αρείου Πάγου, έκριναν ότι η απαίτησή του έναντι της Τράπεζας έχει παραγραφεί καθώς έχει παρέλθει η εικοσαετής προθεσμία που ορίζεται στον Αστικό Κώδικα ενώ σύμφωνα με σχετικό Νομοθετικό Διάταγμα, το κράτος θεωρείται δικαιούχος των αδρανών καταθέσεων. Μετά του θάνατο του παθόντος, ο γιος του προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ζητώντας να αναγνωριστεί παραβίαση του άρθρου 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ.

Το Δικαστήριο, με τη σημερινή του απόφαση [, έκρινε ότι το χρονικό διάστημα των είκοσι ετών, το οποίο ορίζεται από τον Αστικό Κώδικα είναι μεν λογικό και δημιουργεί ασφάλεια δικαίου αλλά το κράτος οφείλει, από την πλευρά του, να προστατεύει τις καταθέσεις των πολιτών.

Οι τράπεζες θα έπρεπε, σύμφωνα με τη δικαστική κρίση, να ενημερώνουν τους καταθέτες για το ενδεχόμενο κατάσχεσης των χρημάτων τους. Η μη παροχή αυτής της ενημέρωσης συνιστά, σύμφωνα με το ΕΔΑΔ, δυσανάλογο περιορισμό καθώς δε δικαιολογείται από την προστασία της λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος.

Επίσης, το ΕΔΑΔ επεσήμανε ότι ο λογαριασμός δε θα έπρεπε να θεωρείται αδρανής καθώς η πίστωση των τόκων στο αρχικό κεφάλαιο του καταθέτη αποτελεί ένα είδος συναλλαγής.

Τέλος, το ΕΔΑΔ υποχρέωσε την Ελλάδα να καταβάλει στον προσφεύγοντα ως αποζημίωση το ποσό των 15.000 ευρώ.

"Όχι" στη διάσωση των χρεοκοπημένων Τραπεζών, με δημόσιο χρήμα

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (European Free Trade Association – EFTA) δικαίωσε την Ισλανδία στην υπόθεση της χρεοκοπίας της τράπεζας Icesave.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης, το 2008, όταν ξέσπασε η χρηματοπιστωτική κρίση, ο τραπεζικός τομέας της Ισλανδίας κατέρρευσε. 

Έτσι, μετά τη χρεοκοπία και της μεγαλύτερης ιδιωτικής τράπεζας της χώρας, της «Landsbanki», η ισλανδική κυβέρνηση αναγκάστηκε να εθνικοποιήσει το τραπεζικό της σύστημα χωρίς να μπορεί να ανταποκριθεί στους καταθέτες της «Icesave», μιας θυγατρικής τράπεζας της Landsbanki, στην οποία οι περισσότεροι καταθέτες προέρχονταν από την Ολλανδία και τη Μ. Βρετανία.

Εκτιμάται δε, ότι την επίμαχη περίοδο οι καταθέσεις στην Icesave ανέρχονταν σε 4 δις. ευρώ. Οι κυβερνήσεις της Ολλανδίας και της Μ. Βρετανίας αποζημίωσαν πλήρως τους καταθέτες της Icesave και ζήτησαν από την ισλανδική κυβέρνηση να τους καταβάλει τα αντίστοιχα ποσά.

Μετά τη διεξαγωγή σχετικού δημοψηφίσματος, ο ισλανδικός λαός αρνήθηκε τις ρυθμίσεις που είχαν συμφωνηθεί σχετικά με τις αποζημιώσεις υποστηρίζοντας ότι το κράτος δεν έχει νομική υποχρέωση να αναλάβει τις ζημίες μιας ιδιωτικής τράπεζας.

Σε συνέχεια των ανωτέρω, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσέφυγε στο Δικαστήριο ζητώντας να αναγνωριστεί παραβίαση της Οδηγίας 94/19/ΕΚ για την εγγύηση των καταθέσεων, σύμφωνα με τις διατάξεις της οποίας, προβλέπεται υποχρέωση καταβολής ενός ελάχιστου ποσού 20.000 ευρώ σε κάθε καταθέτη τράπεζας που χρεοκοπεί.

Η Ισλανδία, από την πλευρά της, υποστήριξε ότι με την Οδηγία καθιερώνεται η υποχρέωση του κράτους για δημιουργία ενός ταμείου εγγύησης καταθέσεων, το οποίο όμως δεν προβλέπεται ότι θα χρηματοδοτείται με δημόσιο χρήμα. Το Δικαστήριο, με τη σημερινή του απόφαση [PDF], δέχθηκε τα επιχειρήματα της ισλανδικής πλευράς και επεσήμανε ότι το ρυθμιστικό πλαίσιο του χρηματοπιστωτικού συστήματος θα πρέπει να αναθεωρηθεί με σκοπό να ενισχυθεί η χρηματοπιστωτική σταθερότητα, εν μέσω οικονομικής κρίσης. 

Το Δικαστήριο μάλιστα έκρινε ότι το ουσιαστικό διακύβευμα της υπό κρίση υπόθεσης είναι κατά πόσο τα κράτη-μέλη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου είναι νομικά υπεύθυνα, βάσει των διατάξεων της Οδηγίας, να διασώσουν τις χρεοκοπημένες τράπεζες με δημόσιο χρήμα και να αναλάβουν ουσιαστικά να καλύψουν ένα γεγονός τέτοιου μεγέθους.

Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2013

948/2012 ΜονΠρωτΚορίνθου - Αναστολή της δίκης για εγγραφή προσημείωσης υποθήκης, λόγω κατάθεσης αίτησης υπαγωγής στον 3869/2010

Δημοσιεύω την υπ' αριθμ 948/2012 Απόφαση ασφαλιστικών μέτρων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου, με την οποία κρίθηκε ότι η υποβολή αιτήσεως υπαγωγής στις διατάξεις του Ν. 3869/2010 (Νόμος Κατσέλη), συνιστά νόμιμο λόγο αναστολής της δίκης, με την οποία η αντίδικος τράπεζα επεδίωκε την εγγραφή προσημείωσης υποθήκης στα ακίνητα των δανειοληπτών.

Σημείωση: Δεν είχε προηγηθεί η έκδοση σχετικής Διαταγής Πληρωμής, αναφορικά με την δικαστική εκκαθάριση της απαίτησης.


Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2013

989/2012 ΜονΠρωτΚορ - Αναστολή εκτέλεσης λόγω παράνομης τοκοφορίας της εισφοράς του Ν.128/75

Δημοσιεύω μια σχετικά πρόσφατη απόφαση αναστολής εκτέλεσης Διαταγής Πληρωμής, που πιθανολόγησε ως βάσιμο τον σχετικό λόγο ανακοπής και χορήγησε αναστολή εκτελέσεως της Διαταγής Πληρωμής, μέχρι την έκδοση τελεσίδικης απόφασης επί της ανακοπής.

Περιποιεί τιμή για τη Δικαιοσύνη η ύπαρξη Δικαστών που ξέρουν και τολμούν να προασπίζονται τα δικαιώματα των δανειοληπτών-καταναλωτών και πρωτίστως, τον ίδιο το Νόμο και το Δίκαιο.






Αίτηση ακύρωσης στο ΣτΕ κατέθεσε ο ΔΣ Κορίνθου

Στο Συμβούλιο της Επικρατείας προσέφυγε ο Δικηγορικός Σύλλογος Κορίνθου, υποστηρίζοντας ότι τόσο η αύξηση του δικαστικού ενσήμου όσο και η επιβολή παραβόλου ποσοστού 1% για την εκδίκαση ασφαλιστικών μέτρων σε υποθέσεις δημοσίων συμβάσεων είναι αντισυνταγματικές, παράνομες και έρχονται σε αντίθεση και με τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ).

Οι επίμαχες αλλαγές προβλέπονται στο ν. 4093/2012 (Μνημόνιο III) καθώς και σε Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου. Ειδικότερα, αναφέρεται ότι η παρ. ΙΓ’ περ. 6 του ν. 4093/2012 και τα άρθρα 11 (επιβολή παραβόλου) και 16 παρ. 16 (αύξηση δικαστικού ενσήμου) της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου (ΦΕΚ Α’ 237/05.12.2012) προσκρούουν στις διατάξεις των άρθρων 5, 7, 20 και 25 του Συντάγματος, στο άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ ενώ έρχονται σε αντίθεση και με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ).

Στο κείμενο της αίτησης ακυρώσεως υπογραμμίζεται μάλιστα ότι το κόστος του δικαστικού ενσήμου θα έπρεπε να μειωθεί καθώς με τις διατάξεις των δύο προηγούμενων Μνημονίων καθώς και με τις ρυθμίσεις των φορολογικών νόμων, η δικαστική δαπάνη για την απονομή της Δικαιοσύνης περιορίστηκε.

Ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Κορίνθου, κ. Παναγιώτης Νικολόπουλος με δηλώσεις του στο Lawnet.gr σημείωσε ότι “η δικαιοσύνη δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μηχανισμός είσπραξης και εξυπηρέτησης των ταμειακών αναγκών του Δημοσίου.” Πρόσθεσε δε, ότι “ο Δικηγορικός Σύλλογος Κορίνθου στοχεύει στην υπεράσπιση της δικαιοσύνης ως δημόσιας λειτουργίας συνταγματικώς κατοχυρωμένης και του δικαιώματος των πολιτών να εξετάζονται οι αιτήσεις τους από τα δικαστήρια, πράγμα που δυσχεραίνεται ουσιωδώς με τις παραπάνω αφόρητες οικονομικές επιβαρύνσεις που έχουν συνέπεια να μην μπορεί να προσφεύγει ο πολίτης στα δικαστήρια και να στερείται του δικαιώματος ακροάσεως και του δικαιώματος παροχής σε αυτόν έννομης προστασίας”.

Πηγή: lawnet.gr

Παρασκευή, 4 Ιανουαρίου 2013

Οι ευθύνες δεν παραγράφονται...

Σήμερα πρόκειται να κατατεθεί στη Βουλή πρόταση για σύσταση προανακριτικής επιτροπής από τα τρία κόμματα της κυβέρνησης, μέσω της οποίας ζητούν να ασκηθεί δίωξη κατά του πρώην υπουργού, για νόθευση εγγράφου και για παράβαση καθήκοντος αναφορικά με την αλλοίωση που φέρεται να προκάλεσε στην επίμαχη λίστα. Την ίδια στιγμή, το ζήτημα της παραγραφής των ανωτέρω αδικημάτων φαίνεται να έχει διχάσει το νομικό κόσμο.

Σύμφωνα με το άρθρο 86 παρ.3 του Συντάγματος, η Βουλή μπορεί να ασκήσει την αρμοδιότητά της για άσκηση δίωξης μέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος. Συνεπώς, το ζήτημα, το οποίο ανακύπτει είναι αν η Βουλή, η οποία σχηματίστηκε μεταξύ των δύο προηγούμενων εκλογικών αναμετρήσεων (Μάιος - Ιούνιος 2012) και διήρκεσε μόλις μία ημέρα, λογίζεται ως κοινοβουλευτική σύνοδος.

Ο συνταγματολόγος, κ. Γ. Κασιμάτης, με δήλωσή του στο LawNet, υποστηρίζει ότι «το αδίκημα του πρώην υπουργού δεν έχει παραγραφεί καθώς η θητεία μίας ημέρας της Βουλής δεν μπορεί να υπολογισθεί. Σήμερα διανύουμε τη δεύτερη κοινοβουλευτική σύνοδο και μόνο με το τέλος αυτής, παραγράφονται τα αδικήματα».

Επίσης, ο κ. Αντ. Αργυρός, τ. υπουργός Επικρατείας και αναπληρωτής Νομικός Σύμβουλος του Πανεπιστημίου Αθηνών, επισημαίνει [Άρθρο Link] ότι «είναι ισχυρά τα νομικά επιχειρήματα σύμφωνα με τα οποία αν και μεσολάβησε η Βουλή «της μιας ημέρας», ανάμεσα στις δυο εκλογικές αναμετρήσεις του Μαΐου και Ιουλίου 2012, δεν υφίσταται θέμα παρέλευσης της αποσβεστικής προθεσμίας, καθώς δεν υπήρξε Βουλή που να διήρκεσε τουλάχιστον δυο τακτικές συνόδους. Υπενθυμίζεται, εξάλλου, ότι προ της αναθεώρησης του 2001, προβλεπόταν για την παρέλευση της αποσβεστικής προθεσμίας η ολοκλήρωση μιας τακτικής συνόδου, κάτι που άλλαξε ώστε να υπάρχει επέκταση και διεύρυνση της σχετικής αποσβεστικής προθεσμίας προς αποφυγή παραγραφής τυχόν αδικημάτων πολιτικών προσώπων. Έτσι, σύμφωνα με την άποψη αυτή, εφόσον δεν συμπληρώθηκαν τουλάχιστον δυο τακτικές σύνοδοι στην διάρκεια της Βουλής που προέκυψε από τις εκλογές του περασμένου Μαΐου, καθώς διαλύθηκε αμέσως μετά την ορκωμοσία της, υπάρχει η δυνατότητα της παρούσας Βουλής να κινήσει τη διαδικασία του νόμου περί ευθύνης υπουργών και ως εκ τούτου τα όποια αδικήματα δεν παραγράφονται».

Πηγή: lawnet.gr

Η πρώτη προσφυγή κατά του Μνημοονίου ΙΙΙ

Στο Συμβούλιο της Επικρατείας προσέφυγε δικαστής από τη Θεσσαλονίκη ζητώντας να κριθεί αντισυνταγματικός και αντίθετος στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) ο ν. 4093/2012 (Μνημόνιο III) και ειδικότερα, οι διατάξεις, με τις οποίες προβλέπεται αναδρομική μείωση από 1η Αυγούστου 2012 στις αποδοχές και τις συντάξεις των Δικαστικών Λειτουργών.

Πιο συγκεκριμένα, o αντιεισαγγελέας Πρωτοδικών από τη Θεσσαλονίκη, με την κατατεθείσα προσφυγή του, ζητά να ακυρωθεί η από 14.11.2012 απόφαση του υπουργού Οικονομικών, με την οποία προβλέπεται επιστροφή «των αχρεωστήτως καταβληθεισών αποδοχών και συντάξεων», όπως προκύπτει από την εφαρμογή του Μνημονίου III.

Παράλληλα, η προσφυγή περιέχει αίτημα ακύρωσης της παραγράφου Γ1 του επίμαχου νόμου, η οποία αφορά στις μισθολογικές μεταβολές των απασχολούμενων στο Δημόσιο τομέα. Επίσης, ο Δικαστικός Λειτουργός υποστηρίζει ότι η περικοπή των αποδοχών και των συντάξεων των δικαστών έρχεται σε αντίθεση με τα άρθρα 26, 87 και 88 του Συντάγματος και παραβιάζει το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, με το οποίο κατοχυρώνεται το δικαίωμα στην περιουσία. Τέλος, από το νέο έτος αναμένεται σωρεία προσφυγών στη Δικαιοσύνη για το ίδιο ζήτημα.

Πηγή: lawnet.gr

de jure app